Popromienne zapalenie pęcherza (RIC) jest kolejnym typem zapalenia pęcherza będącym skutkiem niedoboru warstwy glikozoaminoglikanów (GAG). Jest to efekt uboczny radioterapii różnych typów nowotworów miednicy małej, w tym raków pęcherza lub prostaty, guzów macicy, raka szyjki macicy lub jajnika.

U pacjentów z nowotworami umiejscowionymi w miednicy powikłania radioterapii mogą dotyczyć sąsiadujących organów, w tym również pęcherza moczowego. Objawy RIC mogą obejmować:

• zmiany wzorca oddawania moczu,
• stan zapalny pęcherza,
• krwawienia z cewki moczowej o nasileniu od łagodnego do ciężkiego,
• ból pęcherza,
• nagłe parcie na mocz.

Objawy mogą wystąpić bezpośrednio po radioterapii, jak również do dziesięciu po jej zastosowaniu.

Częstość występowania RIC może wahać się w szerokich granicach. Wynika to z odmiennego sposobu leczenia różnych nowotworów, co z kolei przekłada się na różną ekspozycję pęcherza moczowego na promieniowanie.

Nasilenie powikłań w postaci popromiennego zapalenia pęcherza moczowego zależy od trzech głównych czynników:

• objętości i wielkości części pęcherza objętej radioterapią,
• jednorazowej dawki promieniowania,
• całkowitej dawki promieniowania.

Wielu pacjentów z objawami RIC wymaga wielokrotnych przetoczeń krwi w celu wyrównania strat spowodowanych hematurią (obecnością krwi w moczu).